Archive for กันยายน, 2007

เคยได้ยินมาว่าสุขภาพจะดีได้ ต้องมี 5 อ.
อารมณ์
อาหาร
อากาศ
ออกกำลังกาย
อุจจาระ
ชีวิตตอนนี้ ไม่มี อ.ที่ว่าเลยซัก อ.
อ.ที่มีอยู่ตอนนี้
อ่อนแอ
อิดโรย
อ้ำอึ้ง
อึดอัด
อ้วกแตก

ตรวจงานตาเกือบเหล่
หอบงานกลับไปทำที่บ้านจนดึกดื่นมาทั้งอาทิตย์


ชีวิตคนเราจะมีอิสระได้อย่างแท้จริงรึเปล่า
เป็นคำถามที่อยากรู้คำตอบจัง
อิสระจากทุกสิ่งทุกอย่างไม่น่าจะมีในโลก
มันต้องมียึดติด ผูกติดกับอะไรซักอย่าง หรือไม่ก็ใครซักคน
แล้วการที่ต้องไปติดยึด ก็ทำให้จิตใจโดนผูกเข้าไปกับสิ่งนั้นๆ โดยไม่รู้ตัว
ต้องเจอ ต้องพบ ต้องใช้ ต้องหยิบ ต้องจับ ต้องโหน
ต้องคิดถึง
ต้องรัก

จนกระทั่งวันหนึ่ง ที่มันไม่มี
มันหยุด มันชะงัก มันขาด มันหายไป
ชีวิตที่เคยผูกติด ก็เลยขาด
เศร้าในหัวใจ และหงุดหงิด
แล้วก็คิดถึงจนใจแทบจะขาด
นาทีนี้ อยากได้กลับคืนมา
จะยอมเสียทุกอย่างเป็นสองเท่า สามเท่า
เพื่อให้ได้กลับคืนมา  
แต่ก็เป็นไปไม่ได้

8 โมง 15
BTS ขัดข้อง หยุดให้บริการชั่วคราว
หงุดหงิดหัวใจเป็นอย่างยิ่ง


ก่อนจะเริ่มต้นเขียนอะไรขึ้นมาซักอย่าง
ก็ควรจะรู้ก่อน คิดเอาไว้ก่อน ว่าจะเขียนอะไร
ไม่ใช่ว่าลงมือเขียนแล้ว แต่ยังคิดไม่ออก ว่าจะเขียนอะไร
ก็เพราะถ้ายังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร
ก็ยังไม่น่าจะเริ่มต้นลงมือเขียน
แต่ถ้าเริ่มเขียนมาแล้วล่ะ ทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร
แล้วจะเขียนอะไรต่อไป หรือว่าควรจะหยุดเขียนซะตั้งแต่ตอนนี้
ไม่ล่ะ
ไหนๆก็เริ่มเขียนมาแล้ว
ก็จะขอดันทุรังต่อไป ทั้งๆที่ยังไม่รู้ชะตากรรม
เหมือนจะคิดออก แต่ก็คิดไม่ออก
ติดๆอยู่ที่ปลายลิ้น หนับๆอยู่ที่ปลายนิ้ว
อยากจะพูดก็พูดไม่ถนัด พิมพ์ก็พิมพ์ไม่ถูก
เหมือนว่าอยากจะเขียนอะไรซักอย่าง
แต่ก็นึกไม่ออก ว่าควรจะเขียนอะไร
วูบหนึ่ง เหมือนจะคิดอะไรขึ้นมาได้
แต่แว้บเดียว มันก็มลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว
คิดเท่าไหร่ ก็คิดไม่ออก ไม่เอาล่ะ ยอมแพ้แล้ว
ไม่เขียนดีกว่า
ขอเปลี่ยนเป็นพูดแทน
ฟังนะ
ฟังดีๆนะ
     
“ไม่รู้จะเขียนอะไร”
    


เบื่อ

09ก.ย.07

เบื่อเหลือเกินวันนี้
เบื่อสิ้นดีทุกอย่าง
เบื่อไปหมดทุกทาง
เบื่อความอ้างว้างจำเจ
เบื่อมีผลจากเหงา
เบื่อเพราะเศร้าว้าเหว่
เบื่อเลยพาลเกเร
เบื่อความโยเยวุ่นวาย
เบื่อทุกสิ่งใดใด
เบื่อใจโดนใครทำร้าย
เบื่อคนทุกคนข้างกาย
เบื่อสุดท้าย ร้องไห้คนเดียว


ความคิด

09ก.ย.07


                        ร                                            ะ
.
 จั                                               ด
.
            ก                                               ร 
                                                                           ะ
.
                                     จ
                                                        า
                                                                                     ย


หัวใจ…ความรู้สึก
อ่อนไหว…เปราะบาง
ยามรัก ยามหวาน
ใจสุข ใจใส
ยามเกลียด ยามชัง
ใจชอก…ใจช้ำ
ถูกเหยียบ…ถูกย่ำ
ระกำ ซ้ำซ้ำ
ชีวิต ไร้ค่า
แววตา สิ้นหวัง
คงเหลือ เพียงร่าง
มีเพียง วิญญาณ
แต่ไร้…หัวใจ


ก็รู้ว่าชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่จะคิดอะไรให้มากไปกว่านั้น

จะนึกอะไรให้มากไปกว่าปัจจุบัน

ทำ ณ ตรงนี้ ให้ดีกว่านั้น…ก็พอ



ความตั้งใจทำให้เราไปถึงฝัน
 
ความมุ่งมั่นจนสุดใจจะไขว่คว้า
 
ความพยายามทำให้เราได้มันมา
 
ความก้าวหน้าอยู่ไม่ไกลถ้าใจจริง


1 นาทีที่ผ่านไป
1 วันที่ผ่านไป
1 ปีที่ผ่านไป
.
.
.
.
.
.
.
จะปล่อยให้รออีกนานแค่ไหน