เผลอแป๊บเดียว
03ต.ค.09
อย่าเผลอเชียวนะ เพราะว่าเผลอเพียงแป๊บเดียว รู้ตัวอีกที ก็จะไม่ได้อัพบล็อกไป 7 เดือน แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
เวลาผ่านไปเหมือนรถไฟวิ่งผ่านหน้า ได้ยินเสียงปรู๊ดเดียวแล้วก็ผ่านไป มัวแต่เผลอเรอ สะดุ้งขึ้นมาอีกที ขบวนสุดท้ายก็ไปซะแล้ว
สุดท้ายก็ต้องมานั่งทบทวน ว่าเอ๊ะช่วงเวลาที่หายไป เราทำอะไรอยู่นะ
Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:- | 1 Comment
Tags: เวลา
๏ O ซัมวัน O ๏
ใครบางคนที่เขียนบล็อกนี้ขึ้นมา
ก็เป็นแค่…ใครบางคน
ที่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้-
๏ หลายความคิด ๏
๏ O ซัมวัน O ๏ on เผลอแป๊บเดียว -ฟอเฟิน- on อย่าเพียงผ่านมา anontanan on น้ำตาหยดที่สองตามมาติดๆ mydeardoraemon on เตือนแล้วว่าอย่าเล่นหุ้น!!! yawaiam on 16 ปีแห่งความหลัง yawaiam on อายุยืน yawaiam on แม่ยาย-ลูกเขย aisawan on How to Take a Woman to Be… s.m. on เมื่อไม่มีเธอ oil on ซัวสะได ขะแมร์ nanmanut on ทำตรงนี้ให้ดีกว่านั้น bibomedia on อย่าเพียงผ่านมา เห็นด้วย on มือที่สาม lek on หลายอารมณ์ของเธอ Aofza on ความคิด ๏ ผลงาน ๏
When 'm Feeling Blue!
๏ เที่ยวไหนดี ๏
-
๏ โฟโต้ ๏
More Photos
A second, a minute, an hour, a day goes by