เผลอแป๊บเดียว

03ต.ค.09

อย่าเผลอเชียวนะ เพราะว่าเผลอเพียงแป๊บเดียว รู้ตัวอีกที ก็จะไม่ได้อัพบล็อกไป 7 เดือน แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
เวลาผ่านไปเหมือนรถไฟวิ่งผ่านหน้า ได้ยินเสียงปรู๊ดเดียวแล้วก็ผ่านไป มัวแต่เผลอเรอ สะดุ้งขึ้นมาอีกที ขบวนสุดท้ายก็ไปซะแล้ว
สุดท้ายก็ต้องมานั่งทบทวน ว่าเอ๊ะช่วงเวลาที่หายไป เราทำอะไรอยู่นะ

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  1 Comment
Tags: เวลา

ความไม่จริง

19ก.พ.09

รู้สึกเหมือนจุกๆอยู่ในท้อง
พอได้รับรู้ความจริง
มีความจริง ก็แปลว่ามีความไม่จริงอยู่ด้วย
แล้วเมื่อความไม่จริงถูกเผยออกมา
ก็เลยต้องมานั่งจุกๆสะอึกๆอยู่อย่างงี้
แล้วเมื่อรู้เข้าอีก ว่าเป็นคนหลายคน ที่รวมตัวกันก่อความไม่จริงขึ้น
เพียงแค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว
เมินเฉยต่อความรู้สึกของใครๆอีกหลายๆคน
ก็เลยยิ่งช็อกเข้าไปใหญ่
บอกได้คำเดียวว่า -เซ็ง-

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment
Tags: เซ็ง

คุ้กกี้ 1 ห่อ กับการตัดสินคน

29มิ.ย.08

ที่สนามบินนานาชาติ มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี จำเป็นต้องรอเวลาถึง3 ชั่วโมงในการเปลี่ยนเครื่องบินเพื่อไปจุดหมายปลายทาง เธอจึงตัดสินใจเดินไปซื้อหนังสือ 1 เล่ม และคุ๊กกี้ 1 ห่อ และเตรียมหาที่นั่งเพื่ออ่านและกิน ฆ่าเวลาไปพลาง ๆ เธอสอดส่ายมองหาที่นั่งได้ 1 แห่ง เมื่อนั่งลงก็เตรียมหนังสือและคุกกี้ เพื่ออ่านและกินไปพลาง ๆ เธอสังเกตเห็นว่าข้าง ๆ เธอมีชายหนุ่ม
ซึ่งนั่งเหยียดกายอย่างไม่สนใจใคร ว่าจะมีใครนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา สักครู่หนึ่ง ขณะที่เธออ่านหนังสือ ชายหนุ่มก็หยิบขนมคุกกี้ออกจากถุง ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แล้วกินมันทีละชิ้นๆ เธอมองด้วยความโกรธ แต่ไม่ต้องการทำเรื่องวุ่นวาย เธอจึงทำเป็นไม่สนใจ เธอเริ่มรู้สึกเบื่อที่จะกินคุกกี้และเฝ้ามองนาฬิกา ในขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นผู้ขโมยไร้ยางอาย กำลังกินมันให้หมดสิ้นไป เธอเริ่มโมโหและคิดในใจว่า “ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดีมีการศึกษาแล้วละก็….ฉันจะชกหน้าเจ้าหมอนี้ให้แหลกไปเลย” ทุกครั้งที่เธอหยิบกิน 1 ชิ้น
 
ชายหนุ่มก็หยิบมันกิน 1 ชิ้น ทั้งสองส่งสายตามองกัน เมื่อคุ๊กกี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้ายเธอหยุดและอยากรู้ว่าชายหนุ่มจะทำอย่างไร ชายหนุ่มค่อย ๆ หยิบคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้ายแล้วหักออกเป็น 2 ชิ้น ส่งให้เธอครึ่งชิ้นและกินเองครึ่งชิ้น เธอรับจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและคิดในใจว่า “เขาช่างเป็นคนไร้มารยาทสุดๆ ช่างไร้การศึกษา [...]

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment

16 ปีแห่งความหลัง

13มี.ค.08

กำลังจะได้พบหน้าใครคนหนึ่ง
คนที่จากกันมานาน นานมาก
ถึง 16 ปี
จำรายละเอียดใบหน้า ท่าทาง รูปร่าง รอยยิ้ม แทบไม่ได้แล้ว
แต่กำลังจะได้พบกัน
อีกครั้ง…

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  1 Comment

รักใครได้ขนาดนี้รึป่าว

18ก.พ.08

DO YOU lOVE SOMEONE THIS MUCH?
รัก ใครได้ขนาดนี้รึป่าว ??
A girl and guy were speeding over 100 kmph on the road on a motorcycle…
ชายหญิงคู่ หนึ่งเร่งมอเตอร์ไซค์กว่า 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
 
Girl: Slow down. Im scared.
        ช้าๆหน่อยสิ เค้ากลัวนะ
 
Guy: No this is fun.
        ไม่เอาอ่ะ สนุกมากเลย
 
Girl: No its not. Please, its too scary!
        ไม่ตลกนะ ขอร้องล่ะ [...]

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment
Tags: รัก

สุดท้าย…

16พ.ย.07

สุดท้าย
เรื่องราว
ว่างเปล่า
ในใจ

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment

ความคิด

09ก.ย.07

ก
                        ร                                            ะ
.
 จั                                               ด
.
            ก                                               ร 
                                                                           ะ
.
                                     จ
                                                        า
                                                                                     ย

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  2 Comments

การรอคอยของคนเหงา

01ก.ย.07

1 นาทีที่ผ่านไป
1 วันที่ผ่านไป
1 ปีที่ผ่านไป
.
.
.
.
.
.
.
จะปล่อยให้รออีกนานแค่ไหน

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment

ฝันร้ายในคืนๆหนึ่ง

12ส.ค.07

เมื่อคืน นอนฝันร้าย
ฝันว่าคนๆนั้น กลับมาหา กลับมาบอกว่า
ทุกอย่างของเรา จะยังคงเป็นเหมือนเดิม
แต่ในฝัน เขากลับมา พร้อมกับเธอคนนั้น
เธอคนที่เราไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้จัก
แต่ภาพในฝัน เธอกลับชัด ชัดซะจนน่าแปลกใจ
ฝันร้าย ก็คงจะเป็นแค่ความฝัน
ทั้งๆรู้
แต่ทำไมวันนี้ทั้งวัน ถึงเศร้าหมอง
แล้วก็ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment

แล้วเวลาก็ค่อยๆผ่านไป

28พ.ค.07

ผ่านไปนาน นานจนเรื่องที่เคยเศร้า
ก็เป็นเรื่องที่เราจำมันเกือบไม่ได้
ไม่รู้ทำไมตอนนั้นเราถึงเศร้าตรมขนาดนั้นนะ
พอเวลาที่ค่อยๆผ่านมา จนถึงตอนนี้
ความเศร้าค่อยๆจางหายไปแล้ว
เหลืออยู่แต่ความรู้สึก เฉยๆ กับเรื่องที่เกิดขึ้น
ดีจัง ที่อย่างน้อย เวลาก็รักษาเราได้

Filed under: -:- ความรู้สึกลึกๆ -:-   |  Leave a Comment