น้ำตาหยดที่สองตามมาติดๆ

05ม.ค.09

ยังไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น
หลังจากที่พยายามเช็คข้อมูลจากใครหลายๆคนแล้ว ว่ามีใครไปเคาท์ดาวน์ที่ซานติก้าบ้าง
เหตุการณ์ผ่านไปหลายวัน เพิ่งได้รับรู้วันนี้ ว่าเธอก็เป็นคนหนึ่ง ที่อยู่ที่นั่น…วันนั้น
ไม่รู้อะไรดลใจให้เพื่อนๆไปที่นั่น คืนนั้น
ไม่รู้อะไรดลใจให้ย้ายจากโต๊ะหน้าประตูไปที่หน้าเวที
ไม่รู้ว่าทำไมมือของเธอที่เกาะกุมเพื่อนไว้ จึงไม่แน่นพอที่จะพาเธอออกมาได้ทัน
 
หรือใครบางคนกำหนดเอาไว้แล้ว ว่าเธอจะต้องไปที่นั่น
เพื่อพบเจอกับเหตุการณ์นั้น
หรือเธอจะไม่มีสิทธิ์แม้การได้หายใจสูดอากาศยามเช้าของปี 2009
 
…ไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ที่ไหน
ขอให้เธอรู้ไว้
ว่าพวกเราจะคิดถึงเธอตลอดไป…

Filed under: -:- เก็บมาคิด -:-   |  1 Comment
Tags: น้ำตา, ปีใหม่, เศร้า

หลัก(ทำ)ประจำใจ

19ก.ค.08

หลัก(ทำ)ประจำใจ วันนี้ขอเสนอหลักทำ 2 ข้อ คือ
‘เอาวะ‘ กับ ‘ช่างแม่ง‘

ข้อที่ 1 เอาวะ
หลักทำ ‘เอาวะ‘ ใช้กับเหตุการณ์ที่จะตัดสินใจทำอะไรซักอย่าง
เมื่อท่านจะคิดจะทำอะไรซักอย่างให้พูดคำว่า ‘เอาวะ‘
หลักทำ ‘เอาวะ‘ จะช่วยให้ท่านได้ลงมือทำตามปรารถนา

ข้อที่ 2 ช่างแม่ง
หลักทำ ‘ช่างแม่ง‘ ใช้เมื่อเกิดความผิดพลาด หรือผิดหวัง
เมื่อเกิดความผิดพลาดหรือความผิดหวังขึ้นกับตัวท่าน ให้ท่านพูดคำว่า
‘ช่างแม่ง‘
หลักทำ ‘ช่างแม่ง‘ จะช่วยสลัดท่านออกจากความเศร้าหมองที่ท่านตอกย้ำตนเอง
อาจไม่สุภาพ แต่ใต้จิตสำนึกมันช่วยท่านได้ 55555

Filed under: -:- เก็บมาคิด -:-   |  Leave a Comment
Tags: FW Mail

Dear John Letter

06เม.ย.08

Dear Jon Letter เป็นจดหมายที่หญิงสาวเขียนให้แฟนหนุ่มที่เข้าประจำการในกองทัพเพื่อตัดสัมพันธ์รัก มีที่มาจากสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่หนุ่มๆที่ไปเข้าประจำการถูกบอกเลิก แล้วก็ขึ้นต้นจดหมายว่า Dear John
“Dear John,” the letter began. “I have found someone else whom I think the world of. I think the only way out is for us to get a divorce,” it said.
ช่างน่าเศร้าจริงๆที่ความสัมพันธ์ของทุกๆคู่จะไม่ได้อยู่ยืนยงไปจนนิรันดร บางทีเราอาจจะเจอผู้ชายซักคนที่วิเศษซะเหลือเกิน แต่วันนึงก็กลับพบว่าเค้าคนนั้นไม่ได้เป็นคนที่ใช่ แล้วก็ถึงเวลาซะที ที่จะต้องตัดสินใจจบความสัมพันธ์นั้น
บางทีการบอกเลิกซึ่งๆหน้าคงจะดีซะกว่า แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ละ ถ้ามันไม่มีโอกาสให้ได้ทำแบบนั้น การเขียนจดหมายก็คงจะเป็นอีกวิธีที่ทำให้เราได้กลั่นกรองคำพูด ได้ใช้ความคิด แล้วค่อยจรดลงเป็นตัวหนังสือ
Dear John Letter จะเป็นจดหมายบอกเลิก ที่ไม่ใช่การว่าร้ายให้กับอีกฝ่ายถึงความสัมพันธ์ที่ล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่จะพูดถึงความดี และอวยพรสิ่งดีๆให้เกิดขึ้นต่อไปในอนาคต
บางที [...]

Filed under: -:- เก็บมาคิด -:-   |  Leave a Comment
Tags: จดหมาย, นิโคลัส สปาร์ค

ไม่มีอะไรที่ได้มาเปล่าๆ

25มี.ค.08

โดย พระไพศาล วิสาโล
มีนิทานเรื่องหนึ่งเล่าสืบต่อกันมาว่า
ชายผู้หนึ่งได้มอบตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์ผู้เคร่งครัดในการบำเพ็ญพรต
หลังจากฝึกปฏิบัติมาได้หลายปี อาจารย์ก็อนุญาตให้ชายผู้นี้ไปบำเพ็ญตบะแต่ผู้เดียวบนภูเขาอีกลูกหนึ่งซึ่งอยู่ไกลออกไปชายผู้นี้ปลีกตัวหลีกเร้นบำเพ็ญพรตอย่างจริงจัง ทุกคืนเขาจะถอดเสื้อซึ่งมีอยู่ตัวเดียวพาดไว้ที่ขอบหน้าต่างกระท่อม เช้าวันหนึ่งเขาตื่นมาพบว่าเสื้อของเขาถูกหนูกัดขาดเป็นริ้ว เขาปะซ่อมเสื้อนานเป็นวันวันรุ่งขึ้นก็พบว่าเสื้อตัวนั้นถูกหนูกัดอีก คราวนี้ขาดวิ่นจนเกินกว่าจะซ่อมได้ เขาจึงไปขอเสื้อจากชาวบ้านมาใส่ แต่แล้วก็ถูกหนูกัดจนยับเยินอีก
ในที่สุดเขาจึงตัดสินใจไปขอแมวจากชาวบ้านมาไว้ที่กระท่อม เขาไม่ต้องกังวลเรื่องหนูอีกแล้ว แต่คราวนี้เขาต้องไปขอนมวัวจากชาวบ้านเพื่อมาเลี้ยงแมว
ผ่านมาได้หนึ่งสัปดาห์เขาก็มีความคิดขึ้นมาว่า การไปขอนมวัวจากชาวบ้านเป็นเรื่องยุ่งยาก หาวัวมาเลี้ยงจะดีกว่า แต่เมื่อมีวัวแล้วก็ต้องหาหญ้าให้มันด้วย เขาเกี่ยวหญ้าให้วัวอยู่พักใหญ่ก็รู้สึกว่าเสียเวลาปฏิบัติ จึงไปจ้างลูกสาวชาวบ้านมาเกี่ยวหญ้าแทน
ไม่นานเงินที่เก็บไว้ก็ร่อยหรอ เขาจึงแก้ปัญหาด้วยการแต่งงานกับสาวชาวบ้านเสียเลย จะได้ไม่ต้องเสียเงินจ้าง แถมยังได้คนมาช่วยงานบ้านด้วย
ทีนี้เมื่อแต่งงานแล้วก็ต้องช่วยกันทำมาหากิน
เขาจึงเลิกบำเพ็ญพรต
และกลายเป็นพ่อค้าในที่สุดก็กลายเป็นเศรษฐี
แล้ววันหนึ่งอาจารย์ก็มาเยี่ยมลูกศิษย์
เขาแปลกใจที่เห็นคฤหาสน์ขึ้นมาแทนที่กระท่อม  และแปลกใจยิ่งขึ้นที่เห็นลูกศิษย์ในคราบเศรษฐี
อาจารย์ถามลูกศิษย์ว่าเกิดอะไรขึ้น คำตอบของลูกศิษย์ก็คือ พูดไปอาจารย์อาจไม่เชื่อ แต่ไม่มีทางอื่นอีกแล้วที่ผมจะรักษาเสื้อของผมได้’
นิทานเรื่องนี้ ให้คติสอนใจทั้งพระและชาวบ้าน ชายผู้นี้เริ่มต้นด้วยการเป็นนักพรตที่ยากจน แต่ลงท้ายกลับกลายเป็นผู้ครองเรือนที่มั่งคั่ง วิถีชีวิตที่หันเหเบี่ยงเบนจนกลายเป็นตรงกันข้ามนั้นเริ่มต้นด้วยเหตุเพียงเล็กน้อยนั่นคือการหาแมวมาจับหนูปัญหาของเขาในตอนนั้นคือเสื้อขาดเพราะถูกหนูกัด แต่แทนที่เขาจะต่อกรงหรือทำกับดักจับหนู เขาเลือกที่จะใช้แมวมาจัดการหนู วิธีนี้ทุ่นแรง ทุ่นเวลา แต่ปัญหาที่ตามมาคือต้องหานมมาเลี้ยงแมว การหาวัวมาเลี้ยงแก้ปัญหาที่ว่าได้ แต่ภาระที่ตามมาคือต้องเกี่ยวหญ้าให้ วัว การจ้างคนมาเกี่ยวหญ้าทำให้เขาไม่เหนื่อยและมีเวลาบำเพ็ญพรตได้มากขึ้น แต่ปัญหาที่ตามมาคือต้องหาเงินมาจ่ายคนงาน ชายผู้นี้แก้ปัญหาดังกล่าวด้วยการแต่งงานกับคนงานเสียเลย แต่เขาก็ต้องแลกด้วยการละทิ้งชีวิตนัก บวช
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงเพราะเขาเลือกใช้วิธีที่คิดว่าสะดวกสบายที่สุดในการรักษาเสื้อ!
ความสะดวกสบายนั้นไม่เคยได้มาเปล่า ๆ ฟรี ๆ
มันมักจะพ่วงเอาปัญหาหรือภาระอย่างใดอย่างหนึ่งตามมาด้วยเสมอ
รถยนต์อาจทำให้ไปไหนมาไหนได้สะดวก
แต่ก็ทำให้ต้องทำงานหนัก ขึ้น  เพื่อหาเงินมาผ่อนรถ (รวมทั้งซื้อน้ำมันที่แพงขึ้นเรื่อย ๆ) และทำให้มีเรื่องหนักอกหนักใจมากขึ้น
จะไปไหนก็คอยเป็นห่วงรถ
จะเข้า เมืองก็หาที่จอดรถได้ยาก
ชาวบ้านหลายคนพอออกรถแล้วนอนหลับได้ยากขึ้น เพราะกังวลว่างวดหน้าจะหาเงินจากที่ไหนมา จ่าย
เงินเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ชีวิตสะดวกสบายมากขึ้น แต่บ่อยครั้งความสะดวกสบายดังกล่าว ก็ทำให้ชีวิตหันเหเบี่ยงเบนทีละเล็กละน้อย
กว่าจะรู้ตัวก็ไปคนละทิศละทางแล้ว
มีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าเมื่อรวยแล้วชีวิตจะมีความสุขเพราะมีความสะดวกสบายทุกอย่าง
แต่พอรวยเข้าจริง ๆ ชีวิตกลับทุกข์ยิ่งกว่าตอนที่ยังไม่รวยด้วยซ้ำ
เหมือนกับคนที่ตั้งเป้าหมายไปเชียงใหม่แต่กลับพบว่าตัวเองอยู่ที่ปัตตานี
ความร่ำรวยทำให้เขาสะดวกสบายมากขึ้นก็จริง แต่จิตใจกลับมี
เรื่องกังวลหม่นหมองมากขึ้น ไหนจะเป็นห่วงทรัพย์สมบัติไหนจะกลุ้มใจที่เจอแต่คนที่หมายจะเอาประโยชน์จากตน
มีร้อยก็ทุกข์ร้อย มีล้านก็ทุกข์ล้าน
ตรงนี้พระพุทธองค์ได้เคยตรัสสอนนางวิสาขา ว่า
ผู้มีสิ่งเป็นที่รัก ๑๐๐ ก็มีทุกข์ ๑๐๐….ผู้ไม่มีสิ่งเป็นที่รัก ก็ไม่มีทุกข์
ไม่มีใครในโลกนี้ที่ได้ ๒๐ ล้านบาทมาเปล่า ๆ ฟรี ๆ
ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง(หรือหลายอย่าง)
ดังนั้น ก่อนที่อยากจะได้อะไร
ถามตัวเองดูบ้างว่า
มีอะไรบ้างที่อาจจะต้องเสียไปเพื่อแลกกับสิ่งนั้น
และเราพร้อมหรือยังที่จะเสียสิ่งเหล่านั้นไป

Filed under: -:- เก็บมาคิด -:-   |  Leave a Comment
Tags: พระไพศาล วิสาโล

ปากเป็นนาย

12ก.พ.08

ความคิดของเราที่มันวนๆๆๆอยู่ในหัว ตราบเท่าที่ยังวนอยู่ในหัว เรายังคงควบคุมมันได้ จัดการให้มันอยู่กับร่องกับรอย ให้มันไปในทิศทางที่ถูกที่ควร
แต่เมื่อความคิด
หลุด…
ออกมาเป็นคำพูด
เท่านั้นแหละ มันก็กลายเป็นนายของเราไปในทันที อย่างที่โบราณเค้าว่า “ปากเป็นนาย กายเป็นบ่าว”
คำพูดที่พูดออกมา สะท้อนให้เห็นถึงความคิด ทัศนคติ นิสัยใจคอ และยังอะไรต่อมิอะไรอีกหลายๆอย่าง
ยิ่งเป็นคนที่พูดแต่ละที มีผู้ฟังมากโข ก็จะยิ่งส่งผลกระทบเป็นวงกว้าง
สิ่งที่สร้างที่ทำมาทั้งหมด อาจจะมีจุดด่างพร้อย จากคำพูดพร่อยๆเพราะความคะนองได้ เพียงแค่ประโยคเดียว
และคนบางคนอาจเสียความรู้สึกจากประโยคพร่อยๆนั้นไปตลอดกาล
“ไชยา” พูดพล่อย ไล่ผู้ป่วยเอดส์กินดอกไม้จันแทนยา
นายไพศาล จงอนุรักษ์ อดีตประธานเครือข่ายผู้ติดเชื้อภาคกลาง เปิดเผยว่า ในระหว่างการหารือตนเองได้พูดขึ้นว่า “ถ้าท่านทบทวนยกเลิกซีแอลผมคงไม่มียากิน แต่ผมต้องกินยาทุกวัน ดังนั้น ผมคงต้องคิดแล้วว่าต้องกินยาอะไรต่อ” ตอนนั้นตนเองนึกชื่อ ยาฆ่าหญ้าไม่ออก เลยถามเพื่อนว่า ยาฆ่าหญ้าชื่ออะไรนะ ซึ่งรัฐมนตรีตอบกลับมาว่า “ถ้าเป็นเขาให้กินดอกไม้จันแล้ว” พอเพื่อนบอกว่า ยากรัมม็อกโซล ตนเองจึงบอกตอบไปว่า “ดอกไม้จันผมไม่กินผมกินยาฆ่าหญ้า”

Filed under: -:- เก็บมาคิด -:-   |  Leave a Comment
Tags: คำพูด